Από το ημερολόγιο του Ανδρέα,9 Νοεμβρίου '95“Όλοι ξέρουμε, συζητάμε για κάτι παιδιά στους δρόμους που τους λείπει το χαμόγελο.Τους λείπει το χαμόγελο γιατί δεν έχουν λεφτά, δεν έχουν παιχνίδια, δεν έχουν φαΐ και μερικά δεν έχουν καν γονείς. Σκεφτείτε λοιπόν κι αφήστε τα λόγια, ας ενωθούμε και ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά: αλβανάκια, άσπρα και μαύρα, όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο. Αυτός ο σύλλογος θα λέγεται: ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε”.
Αυτές οι λέξεις, γραμμένες από τον δεκάχρονο Ανδρέα Γιαννόπουλο, εξέφρασαν την επιθυμία του να ιδρύσει μια οργάνωση που θα προστατεύει τα παιδιά, ανεξάρτητα από το χρώμα, την εθνικότητα,τη θρησκεία ή την κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση.Ενώ ο Ανδρέας δεν είναι πια μαζί μας, τα λόγια του εξακολουθούν να μας εμπνέουν για να βοηθάμε τα παιδιά και να εξασφαλίζουμε ότι κάθε παιδί έχει έναν λόγο να χαμογελάει.Βοηθήστε μας να διαδώσουμε το όραμα του Ανδρέα σε ολόκληρο τον κόσμο, υποστηρίζοντας τον Σύλλογό μας στην υποβολή της αίτησης στα Ηνωμένα Έθνη για την καθιέρωση της 9ης Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα για Το Χαμόγελο του Παιδιού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου