Πόσοι μπορούν να τον καταλάβουν;
Πριν μερικές εβδομάδες
έλαβα στο ημαιηλ μου την Έκθεση δραστηριοτήτων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης
και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου για την περίοδο 2019-2020. Μια έκθεση νομίζω 82
σελίδων.
Η έκθεση
καλύπτει χρονικά ένα δεκαοκτάμηνο: από τον Ιανουάριο του 2019 μέχρι τις 30
Ιουνίου 2020. Η καθιέρωση του κυλιόμενου δεκαοκτάμηνου ως περιόδου αναφοράς,
μας επιτρέπει καλύτερη καταγραφή των δράσεων που συνεχίζονται, ενώ ο αναγνώστης
σχηματίζει πληρέστερη εικόνα για τους στόχους που τίθενται και τα αποτελέσματα
που επιτυγχάνονται.
Τις προηγούμενες
ήμερες η διαΝΕΟσις κυκλοφόρησε μια μελέτη 243 σελίδων γύρω από την ≪Η Ελλάδα που Μαθαίνει,
Ερευνά, Καινοτομεί και Επιχειρεί≫ Μια Ενοποιημένη Συστημική Στρατηγική με
Επίκεντρο την Καινοτομία και τη Γνώση και ένα Πλαίσιο για την Υλοποίησή της
Γιατί είναι αναγκαία, τι περιλαμβάνει, πώς υλοποιείται, με ποιους θα προωθηθεί;
Καταγραφή δράσεων,
συλλογή ενεργειών και αποτελεσμάτων, αναλύσεις, στατιστικές επεξεργασίες, μελέτες,
ημερίδες, προτάσεις, δεκάδες άνθρωποι, καθηγητές, ερευνητές, μεταδιδακτορικοί
και υποψήφιοι διδάκτορες σε δεκάδες μάλλον εκατοντάδες ώρες εργασίας για να
καταλήξουν σε συμπεράσματα. Όλοι έχουν όλες τις λύσεις.
Και
ερωτώ:
ποια η
επίδραση και θετική συμβολή στην ελληνική κοινωνία; Ποιος ο αντίκτυπος στην
οικονομία, την παιδεία, την απασχόληση, την καθημερινή συμπεριφορά μας;
Η Ελλάδα στις αρχές
του 2021 καταρρέει και Δημογραφικά και Οικονομικά και Πνευματικά.
Κάποιοι, είτε μέσω
ασεπ, είτε μέσω προγραμμάτων, είτε με εκλογή (ερευνητές) τοποθετήθηκαν σε μια
θέση, έγιναν παντογνώστες και βγάζουν λόγους προς όλους και επί παντός
επιστητού. Γεμίζουν σελίδες με γραφήματα, συμπεράσματα, προτάσεις και
ακαταλαβίστικα για τους πολλούς. Το αποτέλεσμα;;; διαπιστώνει κάποιος κάποια
αλλαγή προς το καλύτερο;;;
Όταν αναρριχηθούμε σε
μια θέση, έστω και κλητήρα, αμέσως γινόμαστε παντογνώστες, έτοιμοι να διδάξουμε
όλους τους άλλους και ξεχνάμε τι ακριβώς συμβαίνει εκεί κάτω, στην κερκίδα.
Σχεδόν 3000
διδακτορικά το τελευταίο δεκαοκτάμηνο στην Ελλάδα. Τρεις χιλιάδες Δρ για 10
εκατομμύρια ανθρώπους είναι πολλά και θα έπρεπε με τόσους φάρους γνώσεις να
είμαστε όλοι σοφοί. Είμαστε;;; όχι. Παντογνώστες με το αλάθητο είμαστε.
Αυτή την στιγμή είμαι
ακόμα μια φορά με πονοκέφαλο λέγω των εξατμίσεων σε μηχανές και μηχανάκια αλλά
και τις ειδικές εξατμίσεις στα αυτοκίνητα που παράγουν βουητό. Προσπαθώ να
παράγω πνευματικό έργο σε συνθήκες μεσαίωνα, σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν
τα ένστικτα, τα κουτσαβάκια και η μαγκιά. Πνευματικός μεσαίωνας, και σε αυτό
συνηγορούν αθόρυβα όλοι, αστυνομικοί, γονείς, εισαγγελία, δήμαρχοι,
περιφερειάρχες, βουλευτές και υπουργοί.
Ίσως, όταν όλοι οι
έλληνες σε 250 χρόνια, έχουν όλοι διδακτορικό, ίσως να αλλάξει η κατάσταση και
να βελτιωθεί αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος ότι θα βελτιωθεί η κατά κεφαλήν
καλλιέργεια.
Με
εκτίμηση
Δρ
Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου