9. Ὁ κ. Ἰωάννης Λινάρδος, κάτοικος Βαλύρας ἀναφέρει: « Στόν Ἅγιο Γεώργιο δέν είχα πάει. Ἕνα βράδυ, σέ ὄνειρο, βρέθηκα σ’ ἐκεῖνο τό μέρος. Σέ ἕνα χάλασμα ὑπῆρχε μία Ἁγία Τράπεζα. Γύρω τῆς μαυροφόρες γυναῖκες. Μία μοῦ λέγει: Ἐδῶ εἶναι ὁ Ἅγιος Γεώργιος. Μοῦ δόθηκε νά καταλάβω ὅτι ἦταν αὐτή ἡ συγκεκριμένη Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου. Καί συνεχίζει ἡ γυναῖκα: ἄνοιξε τό στόμα σου καί θά ἔλθη ὁ Ἅγιος Γεώργιος, νά σοῦ πάρη αύτό πού ἔχεις. Πράγματι ἄνοιξα τό στόμα μου καί τότε εἶδα τόν Ἅγιο Γεώργιο νά βάζει μέσα τό χέρι του καί νά βγάζει κάτι σάν μικρό χταπόδι. Ἀπό ἐκεῖνο τό βράδυ ἀπαλλάχθηκα ἀπό ἐκεῖνο πού μέ ἐνοχλοῦσε ».
Αναρτησα χτες την προσφορά των χωριών της Κεντρικής και άνω Μεσσηνίας τόμος 15γ, σελίδες 181-201 και αύριο την προσφορά των νερομύλων της Βαλύρας. Από τα αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας του 1822.
ΓΙΑΝΝΗΣ Δ.ΛΥΡΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου