Το φαινόμενο της Νέας Εποχής είναι πολύ σημαντικό και ταυτόχρονα δύσκολο για τη συμπτωματολογική κατανόηση του 20ού αιώνα ...
Από τη μία πλευρά, η Νέα Εποχή είναι ένα εντελώς αριμανικό (σατανικό) φαινόμενο.
Κατά μία έννοια μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση συνέχεια της ανάπτυξης της Καταναλωτικής Κοινωνίας.
Πράγματι - στη δεκαετία του '60, υπήρξε μια αρκετά αξιοσημείωτη μεταμόρφωση αυτού που αποκαλούνταν θρησκευτικό-εσωτεριστικό μέρος του πολιτισμού ...
Ποια είναι η διαφορά;
Και η διαφορά είναι ότι μέχρι ένα σημείο, η θρησκεία και ο εσωτερισμός είχαν μάλλον σαφείς διαχωρισμούς μεταξύ τους ...
Ο Βουδισμός ήταν Βουδισμός, η Θεοσοφία ήταν Θεοσοφία, η Ορθοδοξία ήταν Ορθοδοξία, ο Σουφισμός ήταν Σουφισμός και ούτω καθεξής.
Το πρότυπο για τη μεταμόρφωση της δεκαετίας του '60 ήταν η θεοσοφία και ειδικότερα το υποείδος της Agni Yoga ...
Στον τομέα αυτό σκιαγραφήθηκαν για πρώτη φορά τάσεις αντικατάστασης του προβλήματος της εσωτερικής ανάπτυξης από το πρόβλημα της κατανάλωσης ορισμένων εικόνων ...
Η εσωτεριστική εικόνα είναι ένα μάλλον δύσκολο πράγμα, αλλά και ο Αριμάν (Σατανάς) δεν είναι ηλίθιος ...
Λοιπόν, τι είναι η εσωτερική εικόνα;
Α) ένας "εσωτεριστής" με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πείθει τους ανθρώπους ότι βρίσκεται σε άμεση αποκρυφιστική επαφή με έναν από τους εκπροσώπους των δασκάλων της ανθρωπότητας (κάποιον από τους γνωστούς δασκάλους ή Αγίους).
Β) τονίζει ότι οι πληροφορίες δίνονται με πολυδιάστατο τρόπο και χωρίς κανένα εμφανές σύστημα. Ωστόσο, αν ο "Τσέλα" προσεγγίσει τη μελέτη των "Διδαχών του ..." σχολαστικά και στοχαστικά - αναδύεται σταδιακά στο μυαλό του μια γενική εικόνα των Διδαχών, από την οποία μπορούν να διακριθούν μέθοδοι και τρόποι αυτοβελτίωσης!
Εδώ γίνεται εμφανής η αρχή της σπειροειδούς παράδοσης των πληροφοριών. Όταν οι πληροφορίες που μεταδίδονται επαναλαμβάνονται με κάποια περιοδικότητα, αλλά σε ποιοτικά υψηλότερο επίπεδο. Έτσι εφαρμόζεται η αρχή της διεύρυνσης του επιπέδου της συνειδητοποίησης ...
Αρκετά έγκυρη για την εκπαίδευση της Ανατολής μέσω της σκέψης Koan, αλλά εντελώς ξένη προς το πνεύμα του ευρωπαϊκού εσωτερισμού ...
Γ) Κανείς που παριστάνει τον "εσωτεριστή" δεν μπαίνει ποτέ σε ουσιαστικό διάλογο με τους ακροατές, παραμένοντας ένα αιώνιο αίνιγμα ...
Δ) Για έναν "εσωτεριστή" ο διαλογισμός είναι πιο σημαντικός από την Αλήθεια και γενικά από τη διαδικασία κατανόησης του κόσμου γύρω του ...
Ποτέ από κανένα και καμία όπως η Μπλαβάτσκυ, οι Roerichs, η Alice Bailey και ούτω καθεξής, δεν θα ακούσετε μια ουσιαστική ανάλυση του τι συμβαίνει, για παράδειγμα, στον 19ο ή στον 20ό αιώνα ...
Όλο το ιστορικό πλαίσιο γι' αυτούς υπάρχει μόνο πριν και μετά.
Αυτό το Πριν και το Μετά μπορεί να μετρηθεί είτε από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο (πριν τους Roerichs και μετά τους Roerichs) , από μια ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ με τον "δάσκαλό" τους... Πριν την Εποχή του Υδροχόου ή Μετά την Εποχή του Υδροχόου , Πριν τον Κατακλυσμό ή Μετά τον Κατακλυσμό , Πριν την Ατλαντίδα ή Μετά την Ατλαντίδα κ.λ.π. στο άπειρο για να δοκιμάσετε ...
Ε) Ένα άλλο "εσωτεριστικό" τέχνασμα - φανταστικά ονόματα και ψευδώνυμα ....
Το πράγμα νόμιμο στην Ανατολή ή σε μοναστήρια ή αρχαϊκούς πολιτισμούς πριν την είσοδο της Αυτοσυνείδητης Ψυχής στην εξελικτική διαδικασία, και ασύμβατο με την κανονική ανθρώπινη επικοινωνία στη σύγχρονη εποχή ...
Μπορεί να αναρωτηθείτε τι σχέση έχει ο Αριμάν, αφού όλα τα παραπάνω έχουν σχέση με τον εωσφορικό κόσμο, αλλά όχι με τον αριμανικό κόσμο ...
Αλλά αυτό είναι το θέμα !!!
Εφόσον η μορφή/εικόνα αντιστοιχεί στο περιεχόμενο, εφόσον το εσωτερικό και το εξωτερικό σχετίζονται με κάποιον τρόπο μεταξύ τους, έχουμε να κάνουμε πραγματικά με εωσφορικές εκδηλώσεις στο παρόν ...
Αλλά μόλις αυτή η σύνδεση σπάσει, όταν η εξωτερική μορφή/εικόνα δεν αντιστοιχεί πλέον στην εσωτερική πλήρωση, όταν η επικοινωνία μετατρέπεται σε ένα μόνιμο χορό μεταμφιέσεων, που επικοινωνούν μόνο μάσκες, αλλά όχι άνθρωποι, τότε από τον εωσφορικό κόσμο, βρισκόμαστε στον αντίθετό του - τον κόσμο των αριμανικών οντοτήτων ...
Η Θεοσοφία, με όλους τους κλάδους της, δεν ήταν αρχικά κάτι αμιγώς αριμανικό ...
Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένα είδος μεταβατικής μορφής, στην οποία μπορεί κανείς να βρει στοιχεία τόσο του εωσφορικού όσο και του αριμανικού (σατανικού) ...
Ορισμένες αποκρυφιστικές αδελφότητες του αγγλοσαξονικού κόσμου τεμάχισαν σκόπιμα τις εωσφορικές παραδόσεις της Ανατολής, προκειμένου να τις μετατρέψουν σε αριμανικές πραγματικότητες ...
Αλλά φυσικά δεν μπορούσαν να κάνουν έναν οριστικό διαχωρισμό από το εωσφορικό πλαίσιο ...
Για αυτό χρειάζονταν μια Δύναμη, πολλές φορές μεγαλύτερη από τη δύναμη και τις δυνατότητες των παραπάνω αποκρυφιστικών αδελφοτήτων!!!
Επιπλέον - το παιχνίδι με τις εσωτεριστικές μάσκες, ο εσωτεριστικός χορός μεταμφιέσεων συνέβη σε έναν αρκετά στενό κόσμο του θεοσοφικά προσανατολισμένου κοινού, με τη μορφή μιας λέσχης συμφερόντων, και δεν είχε καμία επιρροή στις πραγματικές ιστορικές διεργασίες, τότε ακόμα στον 19ο αιώνα ...
Και θα είχε παραμείνει ως ένα ιδιόρρυθμο χόμπι για ενήλικες θείους και θείες, αν στον 20ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της ιστορικής διαδικασίας δεν έχει εισέλθει μια πολύ ισχυρή δύναμη που θέλει να μετατρέψει ολόκληρο τον κόσμο σε μια πλατφόρμα για απίστευτο μέγεθος στην κλίμακα του χορού μεταμφίεσης ...
Στη δεκαετία του '60 υπήρχε μια υποπολιτισμική κοινότητα των Χίπις - τα Παιδιά των Λουλουδιών, όπως τους αποκαλούσαν τότε ...
Τι είναι τόσο αριμανικό μπορεί να φανεί εδώ.
Ειρήνη και μη βία, διαμαρτυρία κατά της στρατιωτικής δράσης, απόρριψη της στρατιωτικής θητείας, διαμαρτυρία κατά των "κανόνων" που επιβάλλουν οι "άνδρες με τις γραβάτες", κατά της ευταξίας και της γκρίζας πλήξης της καθημερινής ζωής, απόρριψη των επίσημων θεσμών της κοινωνίας...
Όλα αληθινά, αλλά με μια σημαντική λεπτομέρεια - δεν υπήρχε ΚΑΝΕΝΑ ΑΡΧΙΚΟ ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ πίσω από το πολιτιστικό φαινόμενο!
Γιατί το πιστεύω αυτό;
Είναι πολύ απλό!
Ας φανταστούμε ότι για να γίνει κάποιος μοναχός, θα αρκούσε απλώς να φορέσει ένα ράσο ...
Θα ήταν δυνατόν να θεωρήσουμε ότι το να είσαι μοναχός επειδή και μόνο φοράς ένα ράσο είναι μια Πνευματική Δύναμη ;
Φυσικά όχι!!!
Οτιδήποτε προσποιείται ότι έχει πνευματικό πυρήνα δεν συνεπάγεται απλώς μια τυπική εικόνα ή έναν μάλλον άνετο τρόπο ζωής (και οι χίπηδες είχαν έναν περισσότερο από άνετο τρόπο ζωής!), αλλά μια ΕΝΕΡΓΗ, και κατά πολλούς τρόπους ΠΟΛΥ άβολη, εσωτερική μεταμόρφωση της ζωής ...
Στην πραγματικότητα, το κίνημα των χίπις μπορεί να γίνει κατανοητό ΜΟΝΟ από την άποψη της πλήρους υλικής άνεσης πολλαπλασιασμένης με την πλήρη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, την πλήρη απόρριψη των πολιτισμικών αξιών ...
Τα ναρκωτικά και τα νυχτερινά βακχικά όργια δεν πρέπει να συγχέονται με την αληθινή γαλήνη!
Η απόρριψη των παραδοσιακών πολιτιστικών προτύπων συμπεριφοράς και ηθικής με μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ νέα ηθική και εν Χριστώ πνευματικότητα!!!
Πίσω από την άλλη πλευρά των όμορφων συνθημάτων υπήρχε η επιθυμία για ψυχικό και ηθικό πρωτογονισμό, μπανάλ οικιακή και σεξουαλική ασυδοσία ...
Μην ξεχνάτε ποτέ ότι οι Χίπις ΠΟΤΕ δεν θυσίασαν τίποτα στο βωμό των αξιών τους ...
Αντιθέτως - ήταν στη δεκαετία του '60 που η οικονομική άνθιση στις ΗΠΑ οδήγησε στο γεγονός ότι ήταν αρκετό να εργάζεσαι 2-3 μήνες το χρόνο και μετά να ταξιδεύεις τον υπόλοιπο χρόνο αρκετά άνετα, να ζεις σε κοινότητες χίπις, να αγοράζεις ναρκωτικά και να μην χρειάζεσαι τίποτα συγκεκριμένο!
Αλλά πίσω από όλα αυτά υπήρχε μια κάποια πνευματικότητα!
Βρισκόταν πίσω από την προσήλωση στον πρωτόγονο ινδιάνικο σαμανισμό, ο οποίος με τη σειρά του ήταν άμεσος απόγονος των παραδοσιακών λατρειών μαύρης μαγείας της αμερικανικής ηπείρου!
Είναι ασφαλές να πούμε ότι οι άνθρωποι που προσπαθούσαν ακόμα να πετύχουν κάτι σε αυτή τη ζωή ήταν πολύ λιγότερο φιλισταίοι από τους ίδιους τους χίπηδες!
Οι χίπηδες είναι η αποθέωση του ηθικού φιλισταϊσμού!
Ένα φωτεινό κέλυφος επαναστατών με απόλυτο ηθικό κενό και απόλυτη ηθική άνεση!!!
Για άλλη μια φορά, σας θυμίζω ότι η ίδια η ένταξη στο κίνημα των χίπις καθοριζόταν από καθαρά εξωτερικά χαρακτηριστικά και δεν απαιτούσε από ένα άτομο εσωτερικές αλλαγές ...
Όλα μετριούνταν μόνο από μια συγκεκριμένη εικόνα χωρίς εσωτερική πλήρωση ...
Γιατί δίνω τόση προσοχή σε αυτό το φαινόμενο;
Γιατί στο κίνημα των χίπις πιάνουμε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ φορά στην ανθρώπινη ιστορία την πλήρη αντικατάσταση των εσωτερικών ηθικών αναζητήσεων με καθαρά εξωτερικά χαρακτηριστικά εικόνας ...
Όταν δόθηκε η ευκαιρία στον άνθρωπο να διεκδικήσει πνευματικότητα και ηθικές αναζητήσεις αποκλειστικά και μόνο με την εκπλήρωση μάλλον βολικών και καθαρά εξωτερικών κανόνων συμπεριφοράς και εμφάνισης !
Στο πρόσωπο του Χίπη, ο Αριμάν απέσπασε για πρώτη φορά από τον Εωσφόρο το αρχικό του πεδίο δράσης και επιρροής ...
Εωσφορική ορατότητα με Αριμανική γέμιση!!!
Μια εφεύρεση αντάξια του ιδιοφυούς μεγαλείου του Σκοτεινού Άρχοντα!!!
Η πνευματικότητα ως ορατότητα, ως Μάγια, ως υλική ψευδαίσθηση - ο κόσμος δεν γνώρισε τέτοια διαβολική απάτη μέχρι τη δεκαετία του '60 ...
Αλλά ακόμα περισσότερο!
Αυτό που δοκιμάστηκε πρώτα στους Χίπις και προετοιμάστηκε από τις αποκρυφιστικές αδελφότητες μέσα στο Θεοσοφικό Κίνημα, βρήκε τη σύνδεσή του και μια μεγαλειώδη άνθηση στο πολιτιστικό φαινόμενο που ονομάζεται Νέα Εποχή (NEW AGE)...
Η υποκουλτούρα της Νέας Εποχής είναι ένα νέο κίνημα - απολιτικό, εσωτεριστικό και μυστικιστικό, και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί
απλώς μια νεανική υποκουλτούρα. Η Νέα Εποχή βασίζεται σε συγκεκριμένες θρησκευτικές προτιμήσεις και αυτογνωσία και διαφέρει από τις δημοφιλείς νεανικές υποκουλτούρες, οι οποίες βασίζονται στα μουσικά γούστα. Αυτή η υποκουλτούρα αναπτύχθηκε σε παγκόσμια κλίμακα τη δεκαετία του 1980, όταν εμφανίστηκαν δεκάδες κινήματα από θρησκευτικά και σεχταριστικά μέχρι αθλητικά και θεραπευτικά.
Συχνά οι οπαδοί της νέας εποχής ενδιαφέρονται για θεραπευτικές πρακτικές όπως η γιόγκα ή το τσιγκόνγκ, οι πολεμικές τέχνες, οι βουδιστικοί διαλογισμοί, το μασάζ χωρίς επαφή, η ψαλμωδία μάντρας, η καμπάλα, η αλχημεία, η μαγεία και οι μαγικές τελετουργίες...
Αυτή η υποκουλτούρα δεν είναι λιγότερο θετική από την υποκουλτούρα των χίπις: υποστήριξη των οικουμενικών ανθρώπινων αξιών, αξία του σωστού τρόπου ζωής (χορτοφαγία, αποχή, καλοσύνη), ενότητα της επιστήμης, του μυστικισμού και της θρησκείας, πίστη σε υπερφυσικές οντότητες όπως άγγελοι, δαίμονες και πνεύματα.
Το πρόσωπο της Νέας Εποχής είναι ένα προηγμένο, πνευματικά ανεπτυγμένο, πολυδιαβασμένο άτομο, λάτρης του εσωτερισμού και των διαφόρων ανατολικών πρακτικών, από τις οποίες προκύπτουν διάφοροι ισχυρισμοί που συνθέτουν την παγκόσμια εικόνα κάθε "Νέας Εποχής": το σύμπαν είναι αιώνιο, ο χρόνος είναι κυκλικός, η μετενσάρκωση είναι πραγματική, ο άνθρωπος είναι όμοιος και ίσος με τον Θεό, όλες οι θρησκείες είναι μία, ο άνθρωπος μπορεί να έρθει πιο κοντά στον Θεό μέσω της αυτογνωσίας.
Η κύρια ιδέα του κινήματος και της προφητείας του είναι να μετασχηματίσει την ανθρώπινη συνείδηση σε μια παγκόσμια συλλογική συνείδηση και να την οδηγήσει σε ένα νέο επίπεδο.
Και πάλι, μπροστά μας βρίσκεται ένα μάλλον φωτεινό, πολλά υποσχόμενο κέλυφος ...
Το ερώτημα είναι τι κρύβει ...
Το κύριο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η νέα εποχή δεν είναι μια νέα θρησκεία, δεν είναι ένας νέος εσωτερισμός, δεν είναι καν μια νέα κοσμοθεωρία!
Η Νέα Εποχή είναι ένα βασικό συστατικό της καταναλωτικής κοινωνίας, στην οποία με ένα αρκετά μέτριο χρηματικό ποσό, μέγιστη άνεση και ελάχιστη προσπάθεια ο καθένας (ακόμα και αν είναι εντελώς κλινικά ηλίθιος) μπορεί να δημιουργήσει την εικόνα ενός ανθρώπου που έχει έναν "απίστευτα πλούσιο εσωτερικό κόσμο".
Η μαγεία της Νέας Εποχής είναι απλοϊκή και απλή -
1) Αυτή η τάση είναι στην πραγματικότητα απλώς μια συλλογή από ήδη έτοιμες και οδυνηρά χιλιοειπωμένες θρησκείες και διάφορες ανατολίτικες πνευματικές διδασκαλίες και πρακτικές, που με κάποιο τρόπο συρράπτονται μαζί. Επιπλέον, σε αυτή την περίπτωση αυτό δεν είναι καθόλου μειονέκτημα ή αποτέλεσμα τεμπελιάς αυτών που τα σκέφτηκαν όλα αυτά, αντίθετα - αυτό είναι το κύριο πλεονέκτημα που προσελκύει εύπιστους ερασιτέχνες. Διότι "πάντα ήξερα ότι όλες οι θρησκείες είναι μία, και ο Θεός είναι ένας, και αυτή η διδασκαλία δεν διδάσκει τίποτε λάθος, διδάσκει μόνο την παγκόσμια αγάπη και συμπόνια".
2) Πάρτε τη θεοσοφία, τον εσωτερισμό, τον χριστιανισμό (εν μέρει), τον ινδουισμό, τη φιλοσοφία κ.λπ. κάποιο κομμάτι πραγματικού ή φανταστικού μύθου, την προσωπικά εκφυλισμένη σχιζοφρένεια, την αστρολογία, την καμπάλα, τον σαμανισμό, τον νεοπαγανισμό, τις κάρτες ταρώ, το κινεζικό "Βιβλίο των Αλλαγών" και οτιδήποτε άλλο γουστάρετε ....
3) Τα πάντα ανακινούνται με μια σπάτουλα. Εκπονείται μια φιλοσοφία δόγματος με βάση την κοσμοθεωρία του συγγραφέα, ιδέες, αρχές και μερικές φορές τελετουργίες .....
4) Προσθέτουμε τις προτιμήσεις ορισμένων ομάδων ανθρώπων στα αποτελέσματα που προκύπτουν.
5) Υποχρεωνόμαστε έμπρακτα να αποκτήσουμε και να αποδόσουμε κάποια υπαρκτά γεγονότα, ώστε να μην επιβαρυνόμαστε με την αναζήτηση των απαιτούμενων, έστω και μερικώς, προσαρμοσμένων στην πραγματικότητα χίμαιρων...
6) Υπάρχουν διάφοροι χαρακτήρες, ανικανοποίητοι από το επίπεδο της αυτοέκφρασής τους, που καταβροχθίζουν αυτά τα σκουπίδια και που αισθάνονται ότι έχουν διαφωτιστεί, ιδίως αν οι ιδέες αυτών των σκουπιδιών ανταποκρίνονται στα ήθη τους και στις πενιχρές γνώσεις τους για τον κόσμο...
Οι περισσότεροι είναι προσηλωμένοι στην πνευματική και σωματική μεταμόρφωση του κοινού καταναλωτισμού σε κάποια νέα, δήθεν πνευματική μορφή ύπαρξης.
Στην πραγματικότητα, το ίδιο το όνομα "Νέα Εποχή" συμβολίζει ήδη και μιλάει για κάποιες σημαντικές αλλαγές σχεδόν παγκόσμιας κλίμακας, όπως η Εποχή του Υδροχόου και άλλες Χρυσές Εποχές - η εποχή των υπερανθρώπων. Σύμφωνα με ορισμένους νεοεποχίτες, η ανθρωπότητα παρακολουθείται από εξωγήινα όντα καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας της. Σύμφωνα με άλλους πάλι, αυτοί οι παρατηρητές δεν είναι άλλοι από εκείνες τις ύπουλες σαύρες.
Άλλοι λένε ότι οι εξωγήινοι είναι ευγενικοί και γενικά προωθούν την πρόοδο, αποτρέπουν την αυτοκαταστροφή και τις παγκόσμιες καταστροφές ...
Άλλοι προτείνουν κάθε είδους διαλογισμούς πάνω σε πυραμίδες, τρέφονται με το φως του ήλιου και εισπνέουν χρώματα ...
Έμφαση δίνεται σε κάθε είδους συλλογική δράση.
Συλλογικοί διαλογισμοί.
Συλλογική ψαλμωδία με κάθε είδους μάντρας.
Πανευρυθμία ή κάτι παρόμοιο.
Συλλογικό μόντελινγκ, ζωγραφική και όλα τα είδη ραπτικής, τα οποία δεν λειτουργούν πλέον ως συνηθισμένες οικιακές δραστηριότητες, αλλά ως ειδικές ασκήσεις, φτηνές και χαρούμενες, που οδηγούν σε ειδικές μορφές φώτισης ....
Η μετάβαση σε πνευματικές μορφές ύπαρξης, με την κατάλληλη εκπαίδευση, σύμφωνα με τη βασική εκδοχή, θα έπρεπε να είναι σχεδόν ανεπαίσθητη. Όσον αφορά τις άλλες παραλλαγές, κυμαίνονται από το λίγο πολύ νόστιμο μέχρι το ειλικρινά γελοίο.
Για παράδειγμα, ενώ εξακολουθεί κανείς να βρίσκεται στην τρίτη διάσταση, θα πρέπει περιοδικά να αποσυνδέεται από αυτήν επιτυχώς μέσω διαλογισμού και να φαντάζεται ενεργά να χτίζει το μέλλον του, αλλά με ένα θεοποιημένο σώμα (φτερά, φωτοστέφανα και άλλα πράγματα, αν το επιθυμεί). Κάποιοι προμηνύουν επίσης τους πιο άγριους κατακλυσμούς, αλλά μόνο για τους αμύητους και επιβαρυμένους από τον υλικό κόσμο.
Θα μπορούσε κανείς να γελάσει με όλα αυτά σαν να επρόκειτο για παιδικό παιχνίδι.
Αλλά δεν είναι παιδικό παιχνίδι...
Και εδώ είναι το θέμα...
Στο τέλος του 19ου αιώνα έληξε η Σκοτεινή Εποχή (Κάλι Γιούγκα) και κατά συνέπεια τώρα η ανθρωπότητα έχει γίνει και πάλι δυνατό να έχει μια υπεραισθητή εμπειρία, ας πούμε, σε μια ελαφρύτερη εκδοχή.
Αυτή η κατάσταση είναι πολύ επικερδής για τα αριμανικά πνεύματα.
Από τις αναφορές του Ροδόλφου Στάινερ, όλοι γνωρίζουμε ότι οι πνευματικές εμπειρίες από μόνες τους δεν παρέχουν διορατικότητα σε πνευματικά ζητήματα, εκτός αν ένα άτομο έχει αναπτύξει την ικανότητα να ερμηνεύει ή να αποκρυπτογραφεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από υπεραισθητές αντιλήψεις ...
Το ίδιο, για παράδειγμα, ισχύει και για τις αισθητηριακές αντιλήψεις.
Όχι μόνο κάθε άτομο βλέπει τον κόσμο από τη δική του οπτική γωνία, αλλά η αντίληψη του αντιληπτικού πεδίου εξαρτάται επίσης από το επιστημονικό παράδειγμα στο οποίο προσκολλάται κανείς.....
Η ίδια η σφαίρα της αντίληψης όχι μόνο πρέπει να αναχθεί σε μια ορισμένη ενιαία αναπαραγώγιμη κατάσταση, η οποία είναι επαληθεύσιμη με ένα ειδικό πρωτόκολλο που ονομάζεται επιστημονικό πείραμα, αλλά η ερμηνεία του πειράματος μπορεί να είναι είτε επιστημονική είτε μη επιστημονική...
Και το κύριο πράγμα που διακρίνει την επιστημονική κατανόηση από την αντιεπιστημονική κατανόηση είναι η παρουσία ενός συστήματος ...
Αν και, εκτός από τη συστηματικότητα υπάρχει μια σειρά από κριτήρια όπως η διαψευσιμότητα, αλλά στο πλαίσιο αυτού του άρθρου δεν θα υπεισέλθω σε αυτές τις λεπτομέρειες ...
Το πιο σημαντικό, αυτό που θέλω να μεταφέρω στον αναγνώστη - η σφαίρα της αντίληψης από μόνη της δεν είναι αρκετή για την ανάδυση μιας επιστημονικής εικόνας του κόσμου!!!
Αυτό που καθιστά μια επιστήμη επιστήμη είναι η ύπαρξη ορισμένης θεωρητικής βάσης ιδεών, η οποία αναγνωρίζεται και από ορισμένη κοινότητα ειδικών...
Και χωρίς αυτή την γνώση δεν μπορεί να υπάρξει καθόλου ...
Θα υπάρχει απλώς μια κοινότητα αιώνιων ερασιτεχνών, μεταξύ των οποίων δεν θα υπάρχει καμία ενότητα.
.........................................................
Από μόνος του ο Αριμάν δεν μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο διορατικό, αλλά στις συνθήκες που η διορατικότητα ανοίγει στην ανθρωπότητα λόγω εξελικτικών παραγόντων, μπορεί να ωθήσει σε μια πιο γρήγορη αποκάλυψη αυτών των ικανοτήτων μέσω όλων των ειδών των καθαρά υλικών χειρισμών, όπως κοινωνικά και πληροφοριακά σοκ, δημιουργώντας ένα αίσθημα γενικού πανικού και αβεβαιότητας για το μέλλον, ειδικά είδη τροφίμων, χρήση ναρκωτικών και άλλα ...
Αλλά αυτή είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος ...
Το πιο σημαντικό είναι η ικανότητά μας να κατανοούμε σωστά τις υπεραισθητές αντιλήψεις ...
Αλλά αυτή η δυνατότητα παρέχεται ΜΟΝΟ από την εν Χριστώ Πνευματική Επιστήμη (Ανθρωποσοφία).
Τώρα το κυριότερο είναι να καταλάβουμε ότι αυτό το σύστημα του εσωτερικού μίγματος, το οποίο στην πραγματικότητα παραδίδεται σε όλους όσους ενδιαφέρονται στα πλαίσια του εσωτερικού οικουμενισμού της Νέας Εποχής ακόμα και στην πιο αισιόδοξη πρόβλεψη, δίνει στο άτομο μια τέτοια κατανόηση του Κόσμου η οποία ταιριάζει πολύ ακόμα και στον Αριμάν!!!
Εδώ είναι αυτό που γράφει ο Rudolf Steiner σχετικά με αυτό -
"Αν ο Άριμαν κατάφερνε στο τέλος του 20ου αιώνα να ενσαρκωθεί κάτω από ευνοϊκές γι' αυτόν συνθήκες, θα έφερνε στη Δύση μέσα από μεγαλειώδεις τέχνες αυτό που πάντα δινόταν με μεγάλη δυσκολία. Οι άνθρωποι θα είχαν αποκτήσει τη διορατικότητα συνεχίζοντας να τρώνε και να πίνουν όπως πριν χωρίς καμία προσπάθεια (άσκηση). Σε αυτή την περίπτωση, "θα ίδρυε τεράστια μυστικά σχολεία, σε αυτά τα μυστικά σχολεία θα ασκούνταν η μεγαλειώδης τέχνη της (μαύρης) μαγείας, και αυτό που πάντοτε αποκτιόταν μόνο με δυσκολία θα χυνόταν στην ανθρωπότητα".
GA 191 ( 15 )
Και περαιτέρω εκεί, σχετικά με τον εσωτεριστικό οικουμενισμό -
" Και αυτό που μπορεί να ειπωθεί εδώ είναι το εξής: είναι αυτή η μελλοντική σοφία, η οποία είναι η διόραση, αυτή η διόραση πρέπει να αφαιρεθεί από τον Αριμάν. Μπορούν να πουν: υπάρχει μόνο ένα βιβλίο, δεν υπάρχουν δύο σοφίες - ένα βιβλίο. - Ναι, αλλά το θέμα είναι αν αυτό το βιβλίο κατέχεται από τον Αριμάν ή από τον Χριστό. Ο Χριστός δεν μπορεί να το κατέχει αν οι άνθρωποι δεν αγωνιστούν γι' αυτό. Η ανθρωπότητα πρέπει να παλέψει γι' αυτό, επειδή μπορεί να πει στον εαυτό της: το περιεχόμενο της πνευματικής γνώσης το αποκτώ με συνεχή προσπάθεια στους χρόνους μέχρι την εμφάνιση του Αριμάν στη Γη.
.............................................
Έτσι, δεν είναι ζήτημα να αντιληφθεί η ανθρωπότητα απλώς τη σοφία του μέλλοντος, αλλά η ανθρωπότητα να επεξεργαστεί αυτή τη σοφία του μέλλοντος για τον εαυτό της και όσοι την επεξεργαστούν να αναλάβουν να σώσουν τον γήινο πολιτισμό: ο γήινος πολιτισμός σώζεται από και για τον Χριστό, όπως οι αρχαίοι Ρίσσις και οι μυημένοι ανέλαβαν να μην ακολουθήσουν την αξίωση του Εωσφόρου να οδηγήσει την ανθρωπότητα μακριά από τη Γη. Τι είναι το πιο ουσιώδες για την ανθρώπινη αίσθηση σε όλα αυτά; - Το ουσιώδες σε όλα αυτά είναι ότι είναι επίσης απαραίτητος ο ίδιος αγώνας για τη μελλοντική σοφία, τον οποίο έπρεπε να διεξάγουν οι αρχαίοι μύστες, για να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να αποκτήσουν λόγο και ικανότητα σκέψης και να τους κατευθύνουν ενάντια στον Εωσφόρο. Όπως ακριβώς οι μυημένοι στις ημέρες της αρχαίας σοφίας έπρεπε να αφαιρέσουν από τον Εωσφόρο αυτό που έγινε ανθρώπινη λογική, έτσι πρέπει να αφαιρεθεί από τις αριμανικές δυνάμεις αυτό που θα γίνει ενόραση της εσωτερικής ουσίας των πραγμάτων στο μέλλον. Τέτοια πράγματα παίζουν έντονα ανάμεσα στις γραμμές της ζωής, και παίζουν ήδη στην ίδια τη ζωή".
GA 191 (15) ....
Αλλά αυτή τη στιγμή είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι όλα γίνονται ακριβώς αντίστροφα ...
Όχι μόνο όλοι οι εσωτεριστές, αλλά και οι ίδιοι οι ανθρωποσοφιστές κάνουν τα πάντα ώστε η κοσμική σοφία να ανήκει αποκλειστικά στον Αριμάν και όχι στον Χριστό!!!
Η ίδια η ανθρωποσοφία ενσωματώνεται στην κουλτούρα της Νέας Εποχής, όχι αθόρυβα, αλλά πολύ γρήγορα, και αυτό δεν γίνεται από κάποιους βέβηλους ανθρώπους, αλλά από κορυφαίες ανθρωποσοφικές αρχές!
Αλλά σε αυτό το θέμα, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας του, θα επανέλθω αργότερα ...
Και τέλος, το κερασάκι στην τούρτα - στην απίστευτη κλίμακα του εγχειρήματος της Νέας Εποχής αρκετά σεμνά και σχεδόν ανεπαίσθητα φαίνονται τα βιβλία του Κάρλος Καστανέντα ...
Λοιπόν, δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο σε σύγκριση με όλα τα άλλα ...
Αλλά η εσωτερική ματιά απλά πρέπει να έρθει στην κατανόηση - ο Carlos Castaneda δεν είναι ένας συνηθισμένος ερευνητής του πολιτισμού των Μεξικανών Ινδιάνων, αλλά ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι ο "απόστολος" του ίδιου του Αριμάν (Σατανά/Αντίχριστου), ενσαρκωμένος στο σώμα του Δον Χουάν!
ΠΊΣΩ ΑΠΌ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΈΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΈΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΏΝΑ ΥΠΆΡΧΕΙ ΜΌΝΟ ΈΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ ΓΕΓΟΝΌΣ - Η ΕΝΣΆΡΚΩΣΗ ΤΟΥ AHRIMAN (Αριμάν) ΣΤΟ ΣΏΜΑ ΤΟΥ DON JUAN MATUS , ΤΟ ΣΏΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΊ ΜΌΝΟ ΜΈΣΑ ΣΤΟ ΜΑΎΡΟ-ΜΑΓΙΚΌ ΣΧΈΔΙΟ, ΤΟ ΟΠΟΊΟ ΥΠΉΡΧΕ ΣΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΌ ΜΈΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΉΤΗ ΓΗ - ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΉ ΑΜΕΡΙΚΉ, ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΆ ΑΛΛΟΎ!
Θα συνεχιστεί ...
https://www.facebook.com/.../antropo.../learning_content/...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου