Η αποστολή της
ΑνθρωποΣοφίας είναι να γίνει κατανοητό το Μυστήριο του Γολγοθά και να
προετοιμαστούν οι άνθρωποι καλής θέλησης για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού,
έτσι ώστε οι Άνθρωποι να μπορέσουν να χτίσουν την Κοινότητα-Εκκλησία στη Γη.
Όσοι είναι εξοικειωμένοι με την ιστορία των πνευματικών κοινοτήτων γνωρίζουν ότι εκείνες ακριβώς που είναι χτισμένες στην αδελφοσύνη και την πνευματική θέαση μαστίζονται περισσότερο από συγκρούσεις. Παρουσιάζουν τις μέγιστες ευκαιρίες για τσακωμούς, για αποχωρήσεις, για διάσπαση σε ξεχωριστές παρατάξεις εντός της ευρύτερης ομάδας, για ομαδικές παραιτήσεις, για οξύτατες επιθέσεις σε όσους μένουν και όσους φεύγουν, και ούτω καθεξής. Εν ολίγοις, οι ανθρώπινες διαμάχες είναι πιο ανεξέλεγκτες στις ομάδες που είναι αφιερωμένες στην αδελφοσύνη. Αυτό είναι ένα παράξενο φαινόμενο. Αλλά η ανθρωποσοφική θεώρηση μας επιτρέπει να το κατανοήσουμε.
Υπάρχει συνήθως η περίπτωση ολόκληρη η νοητική κατάσταση της
συνηθισμένης συνείδησης να μεταφερθεί στον πνευματικό κόσμο, όπου εισέρχεται κανείς
με αυτόν τον τρόπο, και να εφαρμοστεί εκεί. Είναι το ίδιο πράγμα που συμβαίνει
σε ένα άλλο επίπεδο όταν η ψυχική κατάσταση ενός ατόμου που απορροφάται από
εικόνες ονείρων προβάλλεται στη συνηθισμένη ζωή και έτσι μετατρέπεται σε
εγωιστή με τον πιο φυσικό τρόπο. Αυτό συμβαίνει αν δεν καταλάβει κανείς ότι τα
πάντα στους ανώτερους κόσμους του πνεύματος πρέπει να τα βλέπει με έναν εντελώς
διαφορετικό τρόπο από ό,τι βλέπει τον αισθητό κόσμο. Πρέπει να μάθει κανείς να
σκέφτεται και να αισθάνεται διαφορετικά. Όπως οι ονειροπόλοι πρέπει να περάσουν
σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση συνείδησης αν θέλουν να ζήσουν μαζί με
άλλους σε μια συνηθισμένη κατάσταση εγρήγορσης, έτσι ακριβώς πρέπει να υπάρχει
μια παρόμοια επίγνωση του γεγονότος ότι το περιεχόμενο της Ανθρωποσοφίας δεν
μπορεί να προσεγγιστεί με την ψυχική στάση που έχει κανείς απέναντι στα
πράγματα της συνηθισμένης εμπειρίας.
Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος για την επίτευξη οποιασδήποτε
κατανόησης και συμφωνίας μεταξύ της καθημερινής συνείδησης –που είναι και αυτή
της συνηθισμένης επιστήμης– και της συνείδησης που καθιστά δυνατή η
Ανθρωποσοφία. Όταν οι άνθρωποι συναντιούνται και συνομιλούν, ο ένας με τη
συνηθισμένη συνείδηση που αντιπροσωπεύει τη συνήθη επιστημονική προσέγγιση και
ο άλλος με μια συνείδηση που αντιστοιχεί στη διαμόρφωση κρίσεων που συνάδουν με
την πνευματική πραγματικότητα, τότε είναι ακριβώς σαν κάποιος που αφηγείται τα
όνειρά του να προσπαθεί να συνεννοηθεί με κάποιον που του μιλά για τα εξωτερικά
γεγονότα. Όταν πολλοί άνθρωποι με μια συνηθισμένη κατάσταση συνείδησης
συναντιούνται αποτυγχάνοντας να ανυψώσουν τον εαυτό τους και την όλη
συναισθηματική ζωή τους στο υπεραισθητό επίπεδο, όταν συναντιούνται μόνο με μια
συνηθισμένη νοητική κατάσταση για να ακούσουν τι λέει ο πνευματικός κόσμος,
υπάρχει μια μεγάλη –απείρως μεγάλη– πιθανότητα να έρθουν σε σύγκρουση, επειδή
ως φυσικό επακόλουθο όλοι αυτοί οι άνθρωποι καθίστανται εγωιστές.
Για να σχηματιστεί ΑνθρωποΣοφική Κοινότητα στην Ελλάδα
προαπαιτείται η ύπαρξη ανθρωποσόφων, δηλαδή, ανθρώπων που εμποτίζονται με την
Πνευματική Επιστήμη και μυούνται χάρη στο ότι Την μελετούν συστηματικά
ανυψώνοντας τον εαυτό τους και την όλη ψυχική ζωή τους στο υπεραισθητό επίπεδο
όχι με την συνηθισμένη κατάσταση συνείδησης και στο ότι επίσης δεν
συναντιούνται μόνο με την συνηθισμένη νοητική κατάσταση για να ακούσουν τι λέει
ο πνευματικός κόσμος.
Αυτό είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτιστεί η νέα ενόραση, η
οποία θα καταστήσει ικανό τον μαθητή να δει και ακούσει τον Χριστό στις
νεφέλες/αιθέρες και ως εκ τούτου να οδηγήσει στη δημιουργία της αληθινής,
παγκόσμιας Εκκλησίας του Χριστού, όπου δεν θα υπάρχουν διαφορές εθνικότητας,
τάξης και φύλου. Δεν θα υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν θα υπάρχει δούλος
ούτε ελεύθερος, δεν θα υπάρχει άρσεν και θήλυ, διότι όλοι θα είμαστε ένα δια
μέσου του Ιησού Χριστού.
Αυτή είναι η αποστολή των Ιωαννιτών Μανιχαίων, των μαθητών του
εσωτερικού/εξωτερικού Χριστιανισμού.
Σήμερα απέχουμε πολύ από την ύπαρξη των συνθηκών εκείνων που θα
επιτρέψουν τον ώριμο, υγιή και με διάρκεια σχηματισμό από τους μυημένους του
υλικού Δισκοπότηρου εντός του οποίου θα στεγαστεί η προσδοκώμενη ζωντανή,
παλλόμενη και εγκάρδια ΑνθρωποΣοφική Κίνηση - η Παλλάς (Παλλομένη) Αθηνά, η
Παναγία του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, η Οντότητα ΑνθρωποΣοφία.
Μυημένοι (Μάγοι και Ποιμένες μαζί) = ΑνθρωποΣοφική Κίνηση.
ΑνθρωποΣοφική Κίνηση = οι αποκτώντες (σταδιακά, με πολύ κόπο,
θυσίες και αγώνα) ζωντανή, άμεση σχέση με το Πνεύμα-Εαυτό, το Μάνας, το Άγιο
Πνεύμα, δηλαδή, με το μεταμορφωμένο, εξαγνισμένο, φωτισμένο αστρικό τους σώμα.
Η έλλειψη μύησης – μιας μύησης που πατά πάνω στη βαθειά,
καθημερινή και μακροχρόνια μελέτη της Πνευματικής Επιστήμης – οδηγεί σε
εγωισμούς, ρήξεις, συγκρούσεις και διασπάσεις.
Γι' αυτό, αδελφοί μου, είναι αδύνατο να επιτευχθεί Κοινότητα
στην εποχή μας. Αυτό θα καταστεί δυνατό στην επόμενη έκτη πολιτισμική εποχή,
όταν οι Ιωαννίτες Μανιχαίοι θα συγκεντρωθούν στην αποικία τους στην Ρωσική
Ευρασία και υπό την υψηλή εποπτεία του Μαιτρέγια Βούδδα θα εφαρμόσουν
-επιτέλους- τον Χριστιανισμό κοινωνικά.
Γι' αυτό τώρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να
προετοιμαζόμαστε σε ολιγάριθμες αδελφικές ομάδες όπου θα μελετάμε την
ΑνθρωποΣοφία σε βάθος με ανυψωμένη συνείδηση και με πλήρη
αφιλοκέρδεια/ανιδιοτέλεια ώστε να συμμετάσχουμε: α) στον ερχομό της επόμενης
αρχαγγελικής εποχής του Ουριήλ/Οριφιήλ σε 400 χρόνια, όταν θα ανοίξουν οι
φιάλες της οργής/θυμού του Ζώντος Θεού, β) στον ερχομό της επόμενης έκτης
πολιτισμικής εποχής σε 1500 χρόνια, όταν θα υπάρξουν οι συνθήκες για την
εμφάνιση του Χριστιανισμού στη Γη, και, γ) στο να καταστούμε μαθητές του
Μαιτρέγια Μποντισάτβα, όταν σε 3000 χρόνια θα έρθει στην Ρωσσία για να γίνει ο
πρώτος χριστιανός Βούδδας.
Δ.Π
ΥΓ. Για το ζήτημα του εσωτερικού Χριστιανισμού και του Μαιτρέγια
Μποντισάτβα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου