Κατά τον μεσοπόλεμο αλλά και μετά τον εμφύλιο είχαμε μια δυναμική ανάπτυξη της βιομηχανίας, ελεγχομένη μεν υποπτεύομαι αλλά σε ανάπτυξη. Όμως μετά τον εμφύλιο αυτό που δεν αναπτύχτηκε ήταν η αμυντική βιομηχανία.
Μετά την απομάκρυνση της χούντας και ειδικά μετά την έλευση του πασοκ ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την ελληνική βιομηχανία, μέχρι και το υπουργείο βιομηχανίας κατάργησαν. Μάλλον μισούν την βιομηχανία.
Αν πάτε οδικώς από Αθήνα προς Λαμία θα πάθετε ένα σοκ με τα κουφάρια, τα τεράστια κουφάρια που στέκουν ερειπωμένα επί της εθνικής. Πέριξ των Οινοφύτων αλλά και σε πολλά ακόμα σημεία. Όπως και σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το πρώτο μη επανδρωμένο αεροχημα κατασκευάστηκε εδώ στην Ελλάδα πριν 3-4 περίπου δεκαετίες και φυσικά το έθαψαν.
Ποιος θυμάται το πρωτότυπο τρακτέρ Μαλκότσι και το σκυριανό ηλεκτρικό αυτοκίνητο;
Θάφτηκαν αμφότερα.
Πόσοι και πόσοι είχαν και έχουν καταπληκτικές ιδέες αλλά το κομματικό πελατειακό κράτος τις έθαψε και τι θάβει;
Πόσοι θα μπορούσαν να έχουν εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και έφυγαν στο εξωτερικό και πόσοι έμεινα και περιήλθαν στην αφάνεια;
ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΑΘΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ;
ΓΙΑΤΙ απλά μας ενδιαφέρει περισσότερο να διορίσουμε το παιδί μας και πέρα από αυτό δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον ορίζοντα για εμάς. Να διορίσουμε το παιδί, να σβήσουμε την κλήση, να ''περάσουμε'' την πολεοδομική παράβαση, να ''βολέψουμε'' κάνα φίλο ή ανίψι και να ''πουλήσουμε'' μαγκιά σε φίλους και γνωστούς κοκορευόμενοι για τις γνωριμίες μας και μέχρι εκεί. Το κολλητιλίκη με έναν βουλευτή και υπουργό είναι σαν το γιουσουφάκι με τον πασά αλλά εμείς βλέπουμε μεγαλεία.
Το ενδιαφέρον περιορίζεται εκεί και λειτουργεί οκογενειοκεντρικά σαν κεντρομόλος που κραταει σφιχτά μυαλό και συναισθήματα μπας και ξεφύγουν και πάνε πιο πέρα και ενδιαφερθούμε για κάτι άλλο.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ μπροστά στο γενικό καλό και το συμφέρον της Πατρίδας αλλά και τι δυνατότητες που θα την ανυψώσουν;
Και πως ξεκιναει όλο αυτό;
Με τον δικό μας βουλευτή που θα εξυπηρετήσει και θα ικανοποιήσει τις ανάγκες μας. Και προφανώς αυτό το κάνει με πολλούς, σχεδόν με όλους θα έλεγα και θα υπέθετα. Και αυτό το κάνουν όλοι ή σχεδόν όλοι οι βουλευτές. Γιατί; Γιατί έτσι λειτούργει το σύστημα. Γιατί έτσι εκλέγονται σχεδόν 200 χρόνια τώρα, με υποσχέσεις για διορισμούς ή εξυπηρετήσεις ή δουλειές και μεγαλοστομίες για ανάπτυξη.
Και μετά την εκλογή έρχεται η σειρά πρόεδρων και γενικών γραμματέων, μετακλητών και συμβουλών και όλος ο χρόνος ξοδεύεται εκεί.
Και όταν τελειώσουν αυτά παίρνουν σειρά οι κολλητοί με δουλειές και μπίζνες και εκεί ξεκιναει το φαγοπότι, το αλισβερίσι, η μίζα, η προμήθεια, με εκατέρωθεν αμοιβαίες εξυπηρετήσεις.
Οπότε χρόνος για να δοθεί λύση σε ουσιαστικά προβλήματα και για να μπει η Ανάπτυξη σε στέρεες βάσεις, δεν υπάρχει.
Και φροντίζουν αποτελεσματικά να μην υπάρχει. Γιατί απλα νομοθετούν ακατάπαυστα δημιουργώντας πολυνομία με πολλούς φορείς και πολλές αρμοδιότητες με αποτέλεσμα το κυνήγι χιλιάδων συχνά υπογράφων και ένα δαιδαλώδες σύστημα προϋποθέσεων και δικαιολογητικών με αποτέλεσμα να απαιτείται τεράστιος χρόνος, κόπος και χρήματα σε σημείο κόπωσης, άγχους και απογοήτευσης.
Το να ικανοποιούν αιτήματα και ρουσφέτια για την ψήφο το καταλαβαίνω. Το να τοποθετούν δικούς τους σε επίλεκτες και κρίσιμες θέσεις ώστε να ελέγχουν τα πάντα το καταλαβαίνω. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το: γιατί θάβουν λαμπρές ευκαιρίες για ανάπτυξη επιχειρήσεων και ειδικά υψηλής τεχνολογίας. Γιατί;
Για να διορίσουμε, λοιπόν, το Παιδί μας καταστρέψαμε το Κράτος μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου