Είπαν οι Γερμανοί: «λαδώσαμε γιατί στην Ελλάδα δεν γινόταν καμία δουλειά χωρίς λάδωμα. Η μίζα ήταν 8 με 10% περίπου, μισά μισά σε πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες»

Ατέλειωτο τσιμπούσι

Γράφει ο: Π. Ρέππας
     Είπαν οι Γερμανοί «λαδώσαμε γιατί στην Ελλάδα δεν γινόταν καμία
δουλειά χωρίς λάδωμα. Η μίζα ήταν 8 με 10% περίπου, μισά μισά σε
πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες». Τι να απαντήσουμε; Ότι μας
είπαν «έλα παππού, να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου»; Ποιός δεν το
ήξερε αυτό στην Ελλάδα, από την στιγμή της ενηλικίωσης του; Όμως τόσα
χρόνια το σύστημα και τα κόμματα εξουσίας έλεγαν «εντάξει· υπάρχουν
φαινόμενα διαφθοράς, αλλά μην γινόμαστε και υπερβολικοί· μην τα
ισοπεδώνουμε όλα». Τώρα τι θα μας πουν; Ότι μόνο η Φέροσταλ πλήρωσε
τον Ακη και η Ζήμενς τον Μαντέλη; Δηλαδή μίζες πλήρωναν μόνο οι
κολοσσοί, ενώ όλες οι άλλες προμήθειες γίνονταν με έντιμο τρόπο;

Κάγκελα παντού

Γράφει ο:Π.Ρέππας

Εφτασε τελικά ο καιρός να κλείσουμε στην φυλακή, εκείνους που νόμισαν την Ελλάδα γή της επαγγελίας, μη μπορώντας πλέον να κάνουμε και διαφορετικά, αλλά και μη μπορώντας να κάνουμε ούτε κι αυτό. Το πλήρες αδιέξοδο δηλαδή· το μοιραίο αδιέξοδο της διολίσθησης στην αφασία και την φαυλότητα των περασμένων δεκαετιών. Χρησιμοποιήσαμε την απρόσμενη τύχη μας με τον πιο αυτοκαταστροφικό τρόπο. Από την μία είχαμε μεγάλη εισροή κεφαλαίων (δυσανάλογη για το

μέγεθος μας) και από την άλλη το φτηνό εργατικό δυναμικό των πρόθυμων για ταπεινές εργασίες μεταναστών. Αντί όμως να προστεθούν οι μετανάστες στο εργατικό δυναμικό (μια και υπήρχαν κεφάλαια για παραγωγικές επενδύσεις) το αντικατέστησαν.

Συμψηφισμός των χρεών

Γράφει ο:  Π. Ρέππας

Ημουν από αυτούς που υποστήριζαν, πως δεν υπάρχει λόγος να θέλουμε την ταπείνωση των Γερμανών και αυτό για δύο λόγους. Πρώτον γιατί ήθελα σύγκλιση με τους Ευρωπαίους και όχι διάσταση και δεύτερον (και κυριότερο) γιατί γνωρίζω την δική μας ιδιοσυγκρασία. Δηλαδή ξεφτιλίσαμε και διασπαθίσαμε σε ιδιωτικές αλλά και συλλογικές σπατάλες (π.χ. Ολυμπιάδες) αστρονομικά ποσά, τα οποία θεωρούσαμε ως βοήθεια. 
Αν τα ποσά αυτά τα θεωρούσαμε ως αυτοδίκαια δικά μας, τι θα κάναμε; Πόσο περισσότερο σπάταλοι θα είμασταν; Δεν ήμουν ποτέ δογματικά προσηλωμένος στην Ευρώπη. Απλά ήλπιζα, ότι ο συγχρωτισμός μας με αυτούς, θα βοηθούσε να νοικοκυρευτούμε. Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι απλά απογοητευτικό· είναι πραγματική τραγωδία. 

Αναπάντητα ερωτήματα

 Από: Π. Ρέππας

 Έστειλα τα παρακάτω ερωτήματα σε …έγκριτους δημοσιογράφους, που αυτήν την εποχή ανακρίνουν αλύπητα, εκείνους που διεκδικούν την ψήφο μας… Τα ερωτήματα αφορούν όλους τους υποψήφιους, όλων των κομμάτων. 

  1) Γιατί ποτέ κανείς δεν παρουσίασε την βασική του νομοθεσία προεκλογικά; Δεν θα έπρεπε τα κόμματα να μας παρουσιάσουν προεκλογικά τουλάχιστον την συνταγματική τους πρόταση και (εδώ που έφτασαν τα πράγματα) ένα νομοθετικό πλαίσιο για την οικονομία σαφές και απόλυτα δεσμευτικό για το νομοπαρασκευαστικό έργο που θα ακολουθήσει μετά την ενδεχόμενη εκλογική επιτυχία ενός εκάστου;

Η χαμένη ψήφος:Πολιτικές σκέψεις με τίτλους από τον καλό Ελληνικό κινηματογράφο

Μέρος πρώτον:Θανασάκης ο πολιτευόμενος

Γράφει ο Π. Ρέππας

Ο λαός σε όλες τις δημοσκοπήσεις των προηγούμενων μηνών έδειξε ξεκάθαρα, ότι δεν πείθεται πλέον από τα κόμματα εξουσίας. Και θα ήταν δραματικά μικρότερα τα ποσοστά τους, αν στην άλλη πλευρά (την αριστερά) υπήρχε πολιτικό τσαγανό και φιλότιμο. 

Πόσο πιο καθαρά να τους έδειχνε, ότι προτίθεται, να τους δώσει την ευκαιρία, αν έδειχναν την ελάχιστη θέληση και σοβαρότητα; Σε όλες τις δημοσκοπήσεις, τα κόμματα που βρίσκονται αριστερά του ΠΑΣΟΚ (Δημ.αρ., ΚΚΕ, Συνασπισμός, Οικολόγοι) αθροιστικά προηγούντο (και τελευταία με διαφορά) και αν προσθέσουμε και το Αρμα πολιτών και ενδεχομένως και άλλα μικρότερα, δημιουργείτο πολύ σοβαρή διαφορά από την ΝΔ. Οσο για την πολύ υψηλή αποχή- άρνηση, πιστεύει κανείς, ότι είναι δεξαμενή ψήφων για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ή για ένα ενωτικό σχήμα της αριστεράς, δίνοντας της θριαμβευτική νίκη;