Είναι λίαν δραματικά τα ερχόμενα καθημερινώς στην δημοσιότητα, περί θανάτων από τροχαίες «στραβωμάρες» οδηγών και από εγκλήματα που σφάζουν σαν κοτόπουλα γυναίκες από συζύγους, πατεράδες από παιδιά και το αντίθετον, μητέρες από παιδιά, αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς, φίλους, εραστές. Τίποτε δεν έμεινε που να προκαλεί ανάχωμα κατά των στυγερών εγκλημάτων! Αναφύεται μία άκαιρος και ανεπίτρεπτη φράση «συγγνώμη» από μερικούς δολοφόνους! Και τι θα πεί αυτό; Χάθηκε μία ζωή, δεν επανέρχεται ποτέ πίσω. Τι νόημα έχει η συγγνώμη;; Και κατά τρόπον λεξιπενικόν, όταν ο δολοφόνος οδηγείται προς ανάκριση, από τις δεκάδες Τηλεοράσεις που παρίστανται έξω από το ανακριτικόν Γραφείον ακούμεν την ερώτηση. «Έχετε μετανοιώσει»;;; Καλέ τι δημοσιογράφοι είστε εσείς; Αυτήν την ερώτηση βρήκατε να κάμετε στον δολοφόνον; Δεν υπάρχουν άλλες σοβαρότατες και βαθύτατες σε νόημα που να συνθλίβουν τον δράστην;
Και μετά από αυτήν την παρένθεση ερωτούμεν τους κυβερνώντες την Ελλάδα αλλά και άπαντας του Κοινοβουλίου.
n Συνθλίβεται ο εσωτερικός σας κόσμος καθημερινώς όταν ακούτε δεκάδες φόνους από τροχαία και από εγκλήματα;
n Διερωτηθήκατε που θα φτάσει αυτή η καθημερινή ατέρμων σφαγή των Ελλήνων;
n Σκεφθήκατε κάποιον μέτρον να προτείνετε προς νομοθέτηση ώστε να αποτελέσει φραγκήν στον αποδεκατισμόν των Ελλήνων;
n Ανησυχείτε μήπως έχετε κάποιαν ευθύνην για τις εκατόμβες που βιούμεν;
n Ψηφίζετε κατά διαστήματα τροποποιούμενον των Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Κάθε φοράν έχει και μεγαλύτερα πρόστιμα. Είναι αυτά αποτρεπτικόν μέσον ή πρέπει να ληφθούν μέτρα αφαιρέσεως διπλώματος και επανεξετάσεως των βαρέως παραβατών;
n Αισθάνεσθε θλίψιν και οίκτον διότι οι θάνατοι αυτοί τροφοδοτούν ευρέως το Δημογραφικόν πρόβλημα; Ένα πρόβλημα που στενοχωρεί βαρέως όλους εμάς τους απλούς πολίτες και σε ολίγον με την απογραφήν θα φανεί το μέγεθός του!
n Προτείνατε τελεσφόρον μέτρον αποτροπής αυτού;
Μικραίνομεν πληθυσμιακώς ενώ υπήρχε δυνατότητα συνεχούς αυξήσεως, Δεν είμεθα Λερναία Ύδρα, ώστε όταν αποκοπεί το ένα κεφάλι να φυτρώσει άλλον αυτομάτως. Πρέπει εμείς να φροντίσομεν την επάνοδον του κεφαλιού που χάθηκε. Και σ’ αυτό είμεθα κρατικώς αδιάφοροι. Είμεθα πολύ οπίσω. Βασικόν αίτιον πέραν των δύο θανατηφόρων περιπτώσεων που θίγομεν είναι και η ανεργία. Οι άνεργοι δεν δημιουργούν οικογένειαν. Που είναι η δημιουργία παραγωγικών φορέων ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας;;
Επιμεληθείτε με υπερβολικήν φροντίδα κύριοι κρατούντες την αποτροπήν των εγκλημάτων και την μείωση της ανεργείας αν θέλετε να υπάρξει η Ελλάδα μας!
4/11/2021
Μιχαήλ Στρατουδάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου